تاریخ عکاسی (قسمت سوم)

 

ماده حساس به نور


سیاه شدن املاح نقره در اثر تابش نور را پروفسور جی شولز آلمانی در سال ۱۷۲۷ مورد مطالعه قرار داد. اما او فقط به عنوان ترفند علمی به آن نگریست. حدود سال ۱۸۰۰ توماس وج وود (Thomas Wedgwood) انگلیسی موفق به ایجاد عکس های خورشیدی ، با قرار دادن مستقیم اشیا کدری همچون برگها بر روی چرمی اندود شده با نیترات نقره یا کلرید نقره ، شد.

 

توماس وج وود – تصویر چرم اندود شده با نیترات نقره 

 

 

پس از آن نور خوردن زیر آفتاب قسمت های غیر پوشیده چرم به تدریج تیره گشتند. بنابراین بعد از برداشتن شئ شکل سفیدی از آن باقی می ماند. اما نتایج رضایت بخش نبود و فقط با نور شمع قابل دیدن بود و حتی به تدریج تیره و محو می گردید‌. علی رغم تلاشهای او در زمینه ثبت تصاویر تجربیات او ناموفق بوده و آنها را رها کرد و هیچ وقت متوجه نشد که تا آستانه اختراع عکاسی پیش رفته است.
بیست سال بعد از تلاش وج وود در زمینه ثبت تصاویر ، نیسفور نیپس (Joseph Nicéphore Niépce) در سال ۱۸۱۶ سعی در ثبت مستقیم تصویر ابسکیورا (اتاق تاریک) بر سطح سنگ یا فلز اندود شده با مواد شیمیایی داشت. او بر اساس فرآیند تازه ابداع شده لیتوگرافی توانست تصویری ناپایدار ایجاد کند اما نیپس به دنبال تصویری با نواحی روشن بر ماده ای مقاوم در برابر اسید بود. او قیر سفید را در روغن اسطوخودوس حل کرده و آن را در برابر صفحه ای مسطح از جنس آلیاژ قلع و سرب پخش نمود. او طی یک فرآیند شیمیایی توانست بوسیله ی نقاشی با خورشید تصاویر متعددی بر روی صفحات شیشه ای و صفحات آلیاژ قلع و سرب انتقال دهد. نیپس فرآیند خود را “هلیوگرافی” نامید.

 

عکس نیسفور نیپس – پنجره ای در لگرس
این تصویر منظره ای از پنجره اتاق کار نیپس را نشان می دهد که بعنوان نخستین عکس ثبت شده در تاریخ هنر عکاسی بشمار می رود.
مرکز : سقف شیب دار انبار. چپ :  یک کبوتر خانه راست : قسمتی از منزل وی

 

او در سال ۱۸۲۶ اولین عکس پایدار گرفته شده با کمرا ابسکیورا با نام “پنجره ای در لگرس” با نوردهی ۸ ساعت را با نام خود به ثبت رساند و اکنون در “مجموعه گرنشایم” در دانشگاه تگزاس نگهداری می شود.

 

ادامه دارد…

 


 

همچنین ببینید : تاریخ عکاسی (قسمت دوم)

 


 

About The Author

Related posts

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *